Het konijn (RET)

Op een zondagmorgen was ik onderweg naar de garage voor een dienst op lijn 45. Ik reed op de Kralingse Plaslaan in de richting van de Kleiweg. Daar lag een konijn op het fietspad in onbeschadigde toestand. Ik stopte om hem op te pakken en bond hem onder de snelbinders van mijn bromfiets. Volgens mij had hij het prima naar zijn zin zo achterop, want hij knikte naar iedereen.

Ik hoorde een brommer naderen die veel harder kon dan ik. Opeens nam hij gas terug en bleef hij een tijd achter me rijden. Na een poosje haalde hij me in. Hij bleef steeds achterom kijken en miste op een haar na een lantaarnpaal.

Inmiddels was ik bij de garage aangekomen. Daar ging ik op zoek naar een stukje touw. Dat vond ik en bond ik om de nek van het konijn.

Zo sleepte ik het dier achter me aan. Een uitrukkende collega trapte op zijn rempedaal en vroeg mij: “Cor, wat ben jij nou aan het doen?”

“Ik ben mijn konijn aan het uitlaten.”

Vervolgens ging ik kijken welke autobus er op lijn 45 zou gaan rijden.

In die bus heb ik het konijn boven het stuur opgehangen. Als ik goed gekeken had, dan had degene waar ik deze grap bij uit had willen halen dienst. Die zou er namelijk nooit mee uitgerukt zijn zonder dat de reinigings- en ontsmettingsdienst eraan te pas zou zijn gekomen.

Het liep echter anders… een andere boerenjongen die het konijn zag, zei: “Verdomme, is die rot Cor Hoogland weer bezig!” En hij hing het beest op aan de spiegel in een andere autobus. Daarna zijn we het konijn uit het oog verloren.